Ομορφιά όταν τα καταπιεστικά πρότυπα οδηγούν σε καταστροφικά αποτελέσματα

Εξηγώντας γιατί μπορεί να αποβεί σε βάθος χρόνο καταστροφικό των «φούσκωμα», ο κ. Εξαδάκτυλος αναφέρει: «Στην πλειονότητα των περιπτώσεων χρησιμοποιείται υαλουρονικό. Εάν σε ένα χείλος δώσεις διπλάσιο όγκο από αυτόν τον οποίο έχει και αυτός ο διπλασιασμός του όγκου προέλθει από ένα υλικό όπως το υαλουρονικό, τότε το χείλος δεν θα έχει τη φυσιολογική του σύσταση. Δηλαδή δεν έχει μέσα μυικές μάζες που του δίνουν τον όγκο, αλλά θα έχει ένα αδρανές και ρευστό υλικό,  όπως είναι το υαλουρονικό. Όταν οι μυικές μάζες θα χάσουν τον όγκο τους λόγω ηλικίας, τότε για να μην είναι το  χείλος χαλαρό θα πρέπει να μπει και άλλο υαλουρονικό. Και τότε τα δύο χείλη πλέον δεν θα λειτουργούν ως χείλη, διότι πολύ απλά θα έχουν περισσότερο αδρανές υλικό και λιγότερο μυική μάζα. Αυτό το αδρανές υλικό φεύγει με τον καιρό, αλλά στο τέλος κάπου μένει, δεν φεύγει 100%. Και κάθε φορά “φουσκώνουμε” λίγο παραπάνω και λίγο παραπάνω. Είναι σαν ένα μπαλόνι που το παραφουσκώνεις και μπορεί να μην σπάσει ποτέ, αλλά κάποτε θα καταντήσει ανεπιθύμητο. Με άλλα λόγια, ένα νεανικό πρόσωπο αντέχει πιο πολύ έντονα χείλη, αλλά αυτό το πρόσωπο δεν είναι το ίδιο πρόσωπο, από μία ηλικία και μετά τα δυο χείλη δείχνουν πάνω του γκροτέσκα».